Jak radzić sobie z buntem dziecka? - Gimnazjum Gościno

Szukaj
Idź do spisu treści

Menu główne:

Jak radzić sobie z buntem dziecka?

Pedagog szkolny > pedagog poleca

Nastolatek na wojennej ścieżce
Twoje dziecko dorasta, staje się niezależną osobą i szuka sposobu, by to wyrazić. Okres dojrzewania to dla niego trudny czas, a jego buntownicze nastawienie na pewno będzie miało wpływ na całą rodzinę. Można to przetrwać, tylko trzeba wiedzieć jak. Bunt dziecka zależy od jego temperamentu i od naszego kontaktu z nim
.

B
urza hormonów, nowe zakazy i obowiązki
To okres intensywnego wzrostu i przemian w organizmie. Hormony buzują, wpływając na zmienność nastrojów i większą drażliwość. Poza tym dorastające dziecko chciałoby mieć więcej wolności i zaufania. Chce być poważnie traktowane. Tymczasem my, rodzice, coraz więcej od niego wymagamy, stosujemy coraz więcej zakazów i obciążamy je nowymi obowiązkami. Dlatego rodzi się bunt. Będzie przybierał na sile, jeśli nie okażemy dziecku zrozumienia. Nastoletnie dziecko czuje swoją odrębność i chce ją zaznaczyć. Zaczyna od tego, co najłatwiejsze. Odmienny ubiór, fryzura na irokeza, kolczyk w nosie, tatuaż, mroczny wystrój pokoju itp. mają podkreślić jego indywidualność, zakomunikować oddzielenie się od rodziców. Wyglądem i zachowaniem nastolatek krzyczy: Hej, staję się dorosły, mam swoje zdanie, swoje potrzeby i problemy. W moim życiu dzieje się tak wiele, trudno mi sobie z tym wszystkim poradzić....

D
awkuj dziecku wolność, zbyt duża swoboda sprawi, że wymknie ci się spod kontroli
To przepoczwarzenie się w niezależną jednostkę jest naturalnym etapem rozwoju. Jeśli rodzice to rozumieją, łatwiej będzie im i ich dziecku przejść przez ten trudny czas. Bunt zaczyna się wcześnie, ale między 10. a 18. rokiem życia dziecka rodzice mają jeszcze czas na to, by wychować je na odpowiedzialnego dorosłego człowieka. Trzeba więc tak ustalać granice wolności, by mieć możliwość je poszerzać. Jeśli w tym roku nie pozwolimy na np. samodzielny wyjazd z kolegami, możemy to zrobić za rok albo dwa. Ale wytłumaczmy dziecku, dlaczego tak postępujemy. Bywa, że rodzice młodszym dzieciom pozwalają na więcej niż starszym. 10-latka bawi się z chłopcami, ale gdy kończy 14 lat rodzice nagle zauważają, że staje się kobietą, i zabraniają jej biegania z kolegami. Myśli wtedy: Jak to, dwa lata temu mogłam, a teraz, gdy jestem starsza, nie? Na imprezie dwa domy dalej mogłam być do godz. 22, a teraz mam wrócić o 21?. Nie wolno odbierać raz danych praw. Trzeba je dawkować!


Jeśli nie radzisz sobie z nastolatkiem, możesz szukać pomocy:

  • u pedagoga szkolnego

  • u psychologa w poradni psychologiczno-pedagogicznej / GOPSie/...

  • u psychologów w telefonach zaufania (jeśli akurat nie zajmują się tymi problemami, skierują do odpowiedniego ośrodka na miejscu)

  • w poradnikach dla rodziców nastolatków:

- Michael J. Bradley - Tak, twój nastolatek jest szalony!,
-
Adele Faber, Elanie Mazlish - Jak mówić do nastolatków, żeby nas słuchały. Jak słuchać, żeby z nami rozmawiały,
- Elizabeth Fenwick, dr Tony Smith - Dojrzewanie. Praktyczny poradnik dla nastolatków i ich rodziców.

 
 
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego